ni gambar masa F5. muka matang sikit laa kan.betapa sikitnya kelas aku.
haa,ini zaman muka budak2 lagi,cuba cari dimanakah saya?ni masa F3.
guru guru yang sporting salah satu sebab anak murid masuk air. tak ada laa gurau. kalau dieorang tak sporting memang kerja memberontak jela dekat sekolah.
inilah sebahagian tenaga pengajar yang mengajar aku jadi orang, ibu bapa kedua aku masa sekolah & asrama dulu. baju putih tu pengetua. hangsome tak??haha.
ibu yang menjaga kami dengan penuh tahap kesabaran. siang malam pikir kan keselamatan kami.ada lagi ynag lain sebenarnya ibu2 yang jaga budak2 aspuri ni, tapi aku letak satu jela ea.cikgu latifah. takkan aku lupa.
comel comel belaka kan. haa,pilih pilih nak mana saya. *apa kau ingat anak ayam dekat pasar malam yang warna warna tu. harga mahal oo masing masing. termasuk laa aku. demand tak??sekarang masing masing dah mengejar cita cita masing2. semuanya dah belajar jauh jauh. memang lagi susah laa nak jumpa kan. ada yang dah nak habis pun ada juga. moga satu hari nanti muka2 nie akan berjaya Insya Allah. aminn. aku rasa aku tak laa sehebat dieorang. mereka2 ni ambil course gila kentang. ada yang bakal doktor ni. semua bakal laa ada. bakal ibu pun yer juga. hohoho. bila laa boleh berkumpul dengan diorang ni lagi. rindu bebenor aku dengan dieorg ni. susah sangat nak jumpa. sibuk jee semua. cuti pon tak sama. sobsob. tak pe tak pe. kalau ada rezeki berjumpa lah kita. jadi, sampai sini jela. rasa macam panjang dah ni. kata kata terakhir. kenangan tak macam lukisan,lukis tak jadi buang. kenangan tak macam menulis,salah padam. kenangan kita akan ingat sampai hujung nyawa kita,walaupun ia pahit. jadi lakukan lah satu kenangan yang korang boleh ingat sampai bila bila sebab memory takkan hilang diingatan. but,make sure jangan jadi orang lain,jadi diri sendiri ok. hee. poppye the sailor man. tut tut.
#gue rindu sama kamu.
#cikSitiFairuz #publish
Tweet










No comments:
Post a Comment